Δηκτική ανάρτηση Γιαννακούρα για την κατάσταση στο οδικό δίκτυο Γορτυνίας

Σε ανάρτησή του ο κ. Γιαννακούρας περιγράφει πως βίωσε ο ίδιος ένα ταξίδι-εφιάλτη, όπως το χαρακτηρίζει, διασχίζοντας τη Γορτυνία. Καταλήγει ε επίθεση εναντίον του υφυπουργού Εσωτερικών ο οποίος είχε δεσμευτεί ότι θα βρεθεί στην περιοχή κι ακόμα παραμένει... άφαντος.

"Ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Σπανάκης μου έχει υποσχεθεί άλλωστε κατά τη συζήτηση στη Βουλή της επίκαιρης ερώτησής μου, ότι θα έρθει.
Ακόμα να φανεί…
Αν τους ενδιέφερε έπρεπε να έχει έρθει εδώ και μήνες.
Εγώ ως πολίτης και πολιτικός του νομού ντρέπομαι και στενοχωριέμαι για όση ευθύνη μου αναλογεί, ως Αντιπολίτευση.
Αυτοί δεν ντρέπονται που περιφρονούν και αδιαφορούν για τους πολίτες τους", γράφει χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

Κύριε Υφυπουργέ Εσωτερικών ακόμα σας περιμένουμε!

Η συμπεριφορά σας δεν δείχνει αδιαφορία αλλά αποδεικνύει απαξίωση και προσβολή προς τους Γορτύνιους και όχι μόνο.
Ένα ταξίδι-εφιάλτη βίωσα την Κυριακή διασχίζοντας τη Γορτυνία. Μία περιοχή αποκομμένη πανταχόθεν από τον υπόλοιπο κόσμο.
Μία διαδρομή που τίποτα δε σου θυμίζει ότι είσαι σε ένα ευρωπαϊκό κράτος και χρησιμοποιείς το οδικό του δίκτυο.
Νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε αφρικανική, υποσαχάρια χώρα.

Για να γίνει πιο αναλυτικός:
Πρώτο εμπόδιο αλλά για καλό τα έργα στον κόμβο του Πλάτσα, λίγο έξω από την Τρίπολη. Συμφωνώ ότι οι δυσκολίες είναι προσωρινές και τα έργα μόνιμα. Αναγκάστηκα όμως να χρησιμοποιήσω αγροτικούς δρόμους προς το Αρτεμίσο και του Κάψια.
Επόμενη μεγάλη αδικαιολόγητη δυσκολία λίγο πριν τα Λαγκάδια, ο δρόμος τελείως κλειστός, ο βράχος κρέμεται από πάνω, τα μηχανήματα «σταλίζουν».

Τι περιμένουμε άραγε; Να πέσει η πέτρα από μόνη της; Μου θύμισε για να ευθυμήσουμε και λίγο, ένα αρκετά γνωστό ανέκδοτο για την αλεπού που περίμενε να πέσουν τα αμελέτητα του κριαριού.
Αφού δοκιμάσαμε να βρούμε δίοδο από διάφορους χωματόδρομους, απελπισμένοι γυρίσαμε πίσω, βλέποντας τυχαία μία πεσμένη χάρτινη πινακίδα και μετά από μερικά χιλιόμετρα ασφάλτου και χωματόδρομου, ξαναβγήκαμε στο δρόμο, αφού τουλάχιστον απολαύσαμε τη θέα των Λαγκαδίων από ψηλά. Μία ευχάριστη εικόνα που κατά κάποιο τρόπο μειώνει την ταλαιπωρία που υφίστασαι.
Συνεχίζοντας και παίρνοντας το δρόμο για τη Χώρα Γορτυνίας, συναντήσαμε έναν τελείως κατεστραμμένο δρόμο, κάτι που γνώριζα βέβαια και από προηγούμενες επιτόπιες επισκέψεις μου εκεί και που αν είσαι Χριστιανός πρέπει να σταυροκοπιέσαι συνέχεια, όταν διέρχεσαι από κάποιο επικίνδυνο σημείο.

Καμία παρέμβαση, δέντρα πεσμένα, χορτάρια μέχρι τη μέση του δρόμου και σε πολλά σημεία λείπουν κομμάτια οδοστρώματος.
Από Χώρα για Ράχες ούτε συζήτηση. Ο δρόμος είναι τελείως κλειστός.
Η συζήτηση με τους ήρωες απομονωμένους και απόλυτα δικαιολογημένα αγανακτισμένους κατοίκους ήταν αρκετά έντονη.
«Αισθανόμαστε», μου είπαν « σαν τον ποντικό στην φάκα, αφού για Τρίπολη ο δρόμος είναι κλειστός , για δε τον Πύργο η πρόσβαση για μεγάλα οχήματα είναι αδύνατη με συνέπεια τεράστιο πρόβλημα, όσον αφορά λεωφορεία και μεταφορά προϊόντων, για δε τα μικρά οχήματα, πολύ δύσκολη και επικίνδυνη μέσα από κακούς χωματόδρομους».
Αυθόρμητα η λέξη που μου ήρθε στο στόμα είναι ότι δεν πρόκειται για αδιαφορία αλλά προσβολή προς τους Έλληνες πολίτες στο κέντρο της Πελοποννήσου.

Δείχνει ότι δεν τους σέβονται, αφού σε μία εποχή που η τεχνολογία κάνει θαύματα, δεν μπορούν άμεσα να λύσουν ένα οδικό πρόβλημα 100 μέτρων.
Ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Σπανάκης μου έχει υποσχεθεί άλλωστε κατά τη συζήτηση στη Βουλή της επίκαιρης ερώτησής μου, ότι θα έρθει.
Ακόμα να φανεί…
Αν τους ενδιέφερε έπρεπε να έχει έρθει εδώ και μήνες.
Εγώ ως πολίτης και πολιτικός του νομού ντρέπομαι και στενοχωριέμαι για όση ευθύνη μου αναλογεί, ως Αντιπολίτευση.
Αυτοί δεν ντρέπονται που περιφρονούν και αδιαφορούν για τους πολίτες τους.