Γιώργος Παπαηλιού: Η ακρίβεια καλπάζει, η κυβέρνηση αποφεύγει τις συγκρούσεις
Η αισχροκέρδεια δεν γεννάται στο τέλος της εφοδιαστικής αλυσίδας, αλλά στην αρχή της, τόνισε ο βουλευτής Αρκαδίας.
Τα κύρια σημεία της ομιλίας, του Γιώργου Παπαηλιού, Βουλευτή Αρκαδίας, Τομεάρχη Δικαιοσύνης ΣΥ.ΡΙΖ.Α - Προοδευτική Συμμαχίας, στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Ν/Σ του Υπουργείου Ανάπτυξης με τίτλο «Κύρωση της από 11.3.2026 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Επείγουσες ρυθμίσεις για την ανάσχεση φαινομένων αθέμιτης κερδοφορίας».
Η κύρωση της από 11.3.2026 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου για την «ανάσχεση φαινομένων αθέμιτης κερδοφορίας», συζητείται σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται από τις συνέπειες του πολέμου (της απρόκλητης και κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν), αλλά και της κυβερνητικής πολιτικής, με μία πολυεπίπεδη κρίση ακρίβειας που διαπερνά κάθε τομέα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Με την ΠΝΠ υποτίθεται ότι αντιμετωπίζεται η αισχροκέρδεια.
Τίθεται πλαφόν από 11.3 μέχρι 30.6.2026, επί της τιμής προμήθειας από τα διυλιστήρια (στις εταιρίες εμπορίας πετρελαιοειδών) και επί της τιμής προμήθειας από τις εταιρίες εμπορίας πετρελαιοειδών (στα πρατήρια λιανικής) και στο μικτό περιθώριο κέρδους που υπερβαίνει τον μέσο όρο του αντίστοιχου μικτού περιθωρίου κέρδους του έτους 2025 για 61 κατηγορίες προϊόντων.
Το πλαφόν δεν συνιστά ανώτατη τιμή, αλλά πάγωμα του ποσοστού κέρδους στα επίπεδα του 2025, που ήταν ήδη υψηλό.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι τιμές θα εξακολουθήσουν να αυξάνονται
Πρόκειται για επικοινωνιακή κίνηση, για αποσπασματική και επιφανειακή παρέμβαση, που αποφεύγει να αγγίξει τον πυρήνα του προβλήματος.
Η αισχροκέρδεια δεν γεννάται στο τέλος της εφοδιαστικής αλυσίδας (της αλυσίδας αξίας) , αλλά στην αρχή της.
Και η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να θέσει πλαφόν στα πρατήρια καυσίμων, αλλά όχι στα διυλιστήρια, δηλαδή εκεί όπου διαμορφώνονται οι τιμές για τον προσδιορισμό των τιμών λιανικής των πραγματικών περιθωρίων κέρδους.
Είναι επιλογή της ΝΔ να μην συγκρουστεί με τα ισχυρά συμφέροντα της αγοράς ενέργειας και των σούπερ μάρκετς. Και γι’ αυτό το πάρτι της αισχροκέρδειας συνεχίζεται και θα συνεχιστεί.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής βιώνεται από τους πολίτες. Τιμές καυσίμων που αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 2 ευρώ το λίτρο, ενώ η ίδια βενζίνη, από τα ίδια διυλιστήρια, πωλείται σημαντικά φθηνότερα σε άλλες αγορές.
Οι δε τιμές των τροφίμων και των βασικών αγαθών καθημερινής χρήσης «τραβούν την ανηφόρα».
Η αύξηση των τιμών των καυσίμων δεν είναι ένα απομονωμένο φαινόμενο. Έχει άμεση και πολλαπλασιαστική επίδραση σε ολόκληρη την οικονομία. Έτσι βρισκόμαστε προ των πυλών ενός νέου κύματος ακρίβειας που θα πλήξει (και) τα αγροτικά προϊόντα και τα βασικά αγαθά, ακριβώς λόγω της αύξησης του ενεργειακού κόστους και συνακόλουθα του κόστους παραγωγής.
Όταν αυξάνεται το κόστος παραγωγής, το αποτέλεσμα είναι, οι αυξήσεις να μετακυλίονται στις τελικές τιμές. Δηλαδή στους καταναλωτές. Αυτό σημαίνει ότι η ακρίβεια που βιώνεται σήμερα δεν είναι το τέλος της διαδρομής. Είναι η αρχή ενός νέου κύκλου ανατιμήσεων που θα πλήξει τις τιμές των τροφίμων και των βασικών αγαθών, την καθημερινότητα κάθε ελληνικής οικογένειας.
Τα υπερκέρδη που δημιουργούνται στην αρχή της εφοδιαστικής αλυσίδας και μετακυλίονται σε όλη την οικονομία «καλά κρατούν», ενώ επιλέγεται να διατηρείται ο ισχύων άδικος φορολογικός μηχανισμός (διατηρούνται οι υψηλοί ΦΠΑ και ΕΦΚ) επιβαρύνοντας δυσανάλογα τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Ειδικότερα, στο πεδίο της ενέργειας, η χώρα παραμένει εξαρτημένη από το εισαγόμενο φυσικό αέριο, ενώ δεν έχουν προχωρήσει οι απαραίτητες επενδύσεις για την αποθήκευση ενέργειας από τις ΑΠΕ και η προώθηση των ενεργειακών κοινοτήτων. Και την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός αιφνιδιαστικά δηλώνει, ότι επιδιώκει την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας !!!.
Η κατάσταση που ήδη διαμορφώνεται είναι ανησυχητική: H μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία πιεζόμενη όλο και περισσότερο από την ακρίβεια, δυσκολεύεται να επιβιώσει. Η δε κυβέρνηση αποφεύγει να συγκρουστεί με τα αίτια του προβλήματος-τα συμφέροντα των «μεγάλων και ισχυρών» ολιγοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων και περιορίζεται σε επικοινωνιακές κινήσεις «για τα μάτια».
Από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία προτείνεται μία διαφορετική κατεύθυνση: ουσιαστική παρέμβαση για τη ρύθμιση της αγοράς, τη μείωση των έμμεσων φόρων, τη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κατώτατο επίπεδο που επιτρέπει η ΕΕ και το μηδενισμό ή τη δραστική μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα βασικά αγαθά, πλαφόν και έλεγχος του περιθωρίου κέρδους σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, επανάκτηση και συνακόλουθα ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα της ΔΕΗ και των ΕΛΠΕ και ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου και εποπτείας.