Ο Καρβαλιάλ θυμήθηκε τον Αστέρα AKTOR - «Ηταν μια πρόταση που δεν μπορούσα να αρνηθώ»

«Είχα μια εξαιρετικά δύσκολη δουλειά. Δεν ήμουν προετοιμασμένος να δουλέψω στην Ελλάδα, από πολιτισμικής πλευράς και λόγω της γλώσσας. Βρισκόμουν στη Λισαβόνα, όταν δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από κάποιον του Αστέρα Τρίπολης που μου είπε: “Εσείς είστε ο προπονητής που θα θέλαμε να έχουμε”. Μα πού βρίσκεται αυτό; Δεν είχα ιδέα και είπα αμέσως όχι.

Όμως εγώ έπαιρνα 5.000 ευρώ στη Βιτόρια Σετούμπαλ και εκείνοι μου πρόσφεραν συμβόλαιο 30.000 ευρώ. Από τις 5 στις 30 χιλιάδες τον μήνα… δεν με ένοιαζε πού βρίσκεται. Πήγα αμέσως. Ήταν μια πρόταση που δεν μπορούσα να αρνηθώ», ανέφερε αρχικά για το πέρασμά του από τους Αρκάδες.

«Και αυτό διότι εκείνη την περίοδο συνέβη κάτι στη ζωή μου που με σημάδεψε βαθιά και είχε σχέση και με το timing του Λιγκ Καπ. Τα παιδιά μου, η κόρη μου 12 ετών και ο γιος μου 9, διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου 1. Η κόρη μου έφτασε σχεδόν σε διαβητικό κώμα. Περάσαμε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Τότε, εγώ και η γυναίκα μου κάναμε μια συμφωνία: εκείνη έπρεπε να σταματήσει να δουλεύει για να στηρίξει όσο το δυνατόν περισσότερο τα παιδιά και εγώ προσπάθησα να κερδίζω όσο περισσότερα χρήματα μπορούσα, ώστε να τους προσφέρω άνεση και να μη τους λείψει τίποτα.

Όταν έφτασα στην Τρίπολη, ήταν εκεί ο πρόεδρος. Μου έδωσε δύο φιλιά – νομίζω πως ήταν ο πρώτος άνδρας, πέρα από τον πατέρα ή τον γιο μου, που με φίλησε. Πήγα να δω ένα φιλικό προπονητικό παιχνίδι και νόμιζα πως έβλεπα το προπονητικό κέντρο. Ήταν το στάδιο, σε μια πολύ απομακρυσμένη περιοχή. Δεν υπήρχε αυτοκινητόδρομος, σχεδόν δύο ώρες οδικώς από την Αθήνα. Μια εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Στην ομάδα υπήρχαν οι μισοί Έλληνες και οι μισοί Αργεντινοί, και σχεδόν κάθε μέρα στις προπονήσεις υπήρχαν καβγάδες. 

Όταν έφυγα από εκεί, ήταν ακριβώς τη στιγμή που ένιωθα πως ήμουν πλέον έτοιμος να αρχίσω πραγματικά, ειδικά γιατί είχα αρχίσει να καταλαβαίνω και λίγα από τη γλώσσα».