Πέθανε σε ηλικία 92 ετών η Αννα Μπενάκη - Ψαρούδα, η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βουλής

Θλίψη στον πολιτικό κόσμο σκορπίζει η είδηση θανάτου της Αννας Μπενάκη-Ψαρούδα, σε ηλικία 92 ετών. Η παρακαταθήκη που αφήνει πλούσια, ενώ η επαγγελματική της διαδρομή διακρίνεται από σημαντικούς σταθμούς και έργα. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη γυναίκα που διετέλεσε Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ ήταν Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Η Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα γεννήθηκε στην Αθήνα. Ηταν κόρη του Ναυάρχου Ευαγγέλου Ψαρούδα και σύζυγος του Ιστορικού της Φιλοσοφίας Λίνου Γ. Μπενάκη.

Εφοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το Πτυχίο Νομικής (1957). Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας και έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Ποινικό Δίκαιο (1961) από το Πανεπιστήμιο της Βόννης. Κατά μακρά διαστήματα εργάσθηκε ερευνητικά στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλάνκ [Max-Planck] Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράϊμπουργκ Γερμανίας, του οποίου έγινε συνεργάτης. Καρπός των ερευνών αυτών ήταν η διατριβή της επί Υφηγεσίας (1971) και τα άλλα επιστημονικά έργα της.

Διεξήλθε όλη την Πανεπιστημιακή ιεραρχία στη Νομική Σχολή Αθηνών (Βοηθός, Επιμελήτρια, Υφηγήτρια, Καθηγήτρια, 1962-2001) και δίδαξε Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία. Με την καθοδήγησή της στην Ελλάδα και στη Γερμανία πολλοί νέοι επιστήμονες, Καθηγητές Πανεπιστημίου σήμερα, συνέταξαν τις διατριβές τους.

Εισήλθε στην πολιτική το 1981 ως βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ. και παρέμεινε επί 28 χρόνια βουλευτής Α΄ Αθηνών, εκλεγόμενη συνεχώς έως τον Σεπτέμβριο 2009. Διετέλεσε Αναπλ. Υπουργός Παιδείας (1989), Υπουργός Πολιτισμού (1990-92), Υπουργός Δικαιοσύνης (1992-93) και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2004-2007). Υπήρξε Εισηγήτρια σημαντικών νομοσχεδίων και είχε ενεργό συμμετοχή στις Αναθεωρήσεις του Συντάγματος. Ως Πρόεδρος της Βουλής προώθησε την κοινοβουλευτική διπλωματία, επισκεπτόμενη επισήμως Κοινοβούλια των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ασίας (Ιορδανία, Κίνα, Ιαπωνία), της Αφρικής (Αίγυπτος, Τυνησία), της Ν. Αμερικής (Χιλή), ιδίως σε σχέση με τον απόδημο Ελληνισμό, και ανταποδίδοντας με ανάλογες προσκλήσεις στην Ελλάδα.

Είχε συνεργασθεί με Διεθνείς Οργανισμούς, εκπροσώπησε το Ελληνικό Κοινοβούλιο κατά τη σύνταξη του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετείχε στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Από το 1976 διηύθυνε το περιοδικό “ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ”, το αρχαιότερο και πλέον έργκυρο περιοδικό, που υπηρετεί τις Ποινικές Επιστήμες και τη δικαστηριακή πρακτική στην Ελλάδα, συμβάλλοντας η ίδια με άρθρα και σχόλια στην προσέγγιση της ποινικής θεωρίας και πράξης.

Υπήρξε δικηγόρος Αθηνών επί ποινικών υποθέσεων 1962-2008.

Είχε συγγράψει πολλά βιβλία, άρθρα κ.λπ. Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας και πολιτικά κείμενα.

Την 29.4.2010 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Ποινικού Δικαίου.