Η Λαϊκή Συσπείρωση για την απένταξη του Μιναγιώτικου φράγματος από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας

Με την αναθεώρηση του Εθνικού Σχεδίου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας (ΕΣΑΑ) απεντάσσονται (ως μη εφικτά), από τις χρηματοδοτήσεις του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, μια σειρά αρδευτικών έργων, (μέτρο 16285 Επενδύσεις στο εθνικό αρδευτικό δίκτυο μέσω προγραμμάτων ΣΔΙΤ), μεταξύ των οποίων και το Μιναγιώτικο Φράγμα στη Μεσσηνία. Ως βασική αιτία προβάλλονται «απρόβλεπτες καθυστερήσεις» στην υλοποίηση του έργου και ο κίνδυνος να χαθούν οι χρηματοδοτήσεις αν βρεθεί εκτός χρονοδιαγράμματος.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, που παρουσίασε το πρόγραμμα «ΥΔΩΡ 2.0» το 2021, ως μια κοσμογονία για την αγροτική ανάπτυξη, φέρει τεράστιες ευθύνες για αυτή την εξέλιξη! Ένα έργο ζωτικής σημασίας για τις ανάγκες της αγροτικής παραγωγής όλης της περιοχής που θα έπρεπε να είχε κατασκευαστεί εδώ και χρόνια μένει μετέωρο, όπως και δεκάδες αντίστοιχα έργα σε όλη την περιφέρεια.

Οι όποιες παλινωδίες, με τη μεταφορά της χρηματοδότησης του έργου στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, όσων αφορά το σκέλος της συμμετοχής του κράτους στη Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), δεν αναιρεί την ουσία.

Το συγκεκριμένο, όπως και όλα τα μεγάλα δημόσια έργα με ΣΔΙΤ, δεν κατασκευάζονται για να καλύψουν κοινωνικές ανάγκες, αλλά, με βασικό γνώμονα την εξασφάλιση της κερδοφορίας των ομίλων. Επομένως, το Μιναγιώτικο Φράγμα μπορεί να βρεθεί στον «αέρα» ή ακόμα και να «χαθεί», αν δεν είναι εξασφαλισμένα τα κέρδη των κατασκευαστικών ομίλων.

Αυτός είναι ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο οι αγρότες, παρά τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα, δε μπορούν να αρδεύουν τα χωράφια τους και συχνά βλέπουν τη παραγωγή τους να καταστρέφεται από τη ξηρασία.

Για να το πούμε απλά, αν δε κερδίζει κάποιος όμιλος από την ανάγκη του αγρότη για νερό ο αγρότης δε θα ποτίσει!

Την ίδια στιγμή το πρόβλημα της λειψυδρίας λόγω της έλλειψης έργων υποδομής, αξιοποιείται από τις κυβερνήσεις για να φορτωθούν οι ευθύνες στον λαό μέσω της προπαγάνδας περί «ατομικής ευθύνης» και της ανάγκης για «συνετή κατανάλωση» που πάει χέρι - χέρι με τη πολιτική εμπορευματοποίησης και μετατροπής του νερού σε πανάκριβο εμπόρευμα.

Οι αγρότες της περιοχής μας δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τη συνέχιση της πολιτικής της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, που στα πλαίσια της ΚΑΠ, εντείνει την εκμετάλλευση και ξεκληρίζει τους αγρότες, με τις χαμηλές τιμές στα προϊόντα τους, τη βαριά φορολογία, την ραγδαία αύξηση του κόστους παραγωγής.

Σήμερα είναι εφικτός ένας άλλος δρόμος ανάπτυξης που με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής και τους φυσικούς πόρους όπως το νερό, θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί αρδευτικά και άλλα έργα υποδομής με κριτήριο την ενίσχυση της εγχώριας αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής, ώστε να εξασφαλίζεται η αναγκαία επάρκεια σε διατροφικά, καταναλωτικά και κεφαλαιουχικά αγαθά.

Διεκδικούμε:
·Τη δημιουργία ενιαίου αποκλειστικά δημοσίου φορέα διαχείρισης των υδάτων που θα λειτουργεί με γνώμονα τη κάλυψη του συνόλου των λαϊκών αναγκών και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.
·Την κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου της ΕΕ που εμπορευματοποιεί το νερό.
·Την ολοκληρωμένη διαχείριση, σχεδιασμό και αξιοποίηση όλων των υδάτων της λεκάνης απορροής Παμίσου – Νέδοντα – Νέδας (GR32), με κρατική ευθύνη για τα έργα υποδομής (ύδρευσης, άρδευσης, αντιπλημμυρικής προστασίας), χωρίς ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης, με ουσιαστική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης.
·Την άμεση εξασφάλιση των απαραίτητων κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό για την υλοποίηση του Μιναγιώτικου φράγματος χωρίς ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης ώστε να εξασφαλιστεί η άρδευση των ελαιώνων, καθώς και των υπόλοιπων καλλιεργειών της ευρύτερης περιοχής.

Γιάννης Κελλάρης
Περ. Σύμβουλος Λ.Σ. Πελοποννήσου

Θανάσης Ραδιώτης
Δημ. Σύμβουλος Λ.Σ. Πύλου- Νέστορος