Κατάμεστο το Εργατικό Κέντρο Αρκαδίας στην εκδήλωση διαμαρτυρίας για τα αιολικά πάρκα

Το απόγευμα της Κυριακής, 22 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη εκδήλωση ενημερωσης- διαμαρτυρίας των Επιτροπών για τη σωτηρία του Μαινάλου και του Πάρνωνα, η οποία αφορούσε την αποτροπή της δημιουργίας μιας σειράς από αιολικά πάρκα σε περιοχές μοναδικού φυσικού κάλλους. Είχε προηγηθεί αντίστοιχη εκδήλωση στο "Τριανόν" της Αθήνας, ενώ προγραμματίζεται συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Ανάπτυξης.

Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο πρώην Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου, κ. Πουλοκεφαλος και ο πρώην Βουλευτής, κ. Ζαχαρίας. Το "παρόν" έδωσε κι ο επικεφαλής Περιφερειακής παράταξης, κ. Μάρκαρης.

Το ελληνικό παράδοξο

Όπως αναφέρθηκε, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, σε μια χώρα που δεν διαθέτει χωροταξικό σχεδιασμό και, συνεπώς, κανονιστικό πλαίσιο για τη δημιουργία αιολικών πάρκων, προβλέπεται, μέχρι το 2035, να έχουν κατασκευαστεί δομές ΑΠΕ που θα ξεπερνούν, κατά πολύ, ως προς την παραγωγή ενέργειας, τις ανάγκες της χώρας, "βιάζοντας" παράλληλα μεγάλο μέρος του φυσικού της πλούτου.

Παράλληλα, δεν υπάρχει πρόβλεψη για το πώς θα προχωρήσει η διαχείριση των ανεμογεννητριών, όταν αυτές θα καταστούν μη λειτουργικές ( ο κύκλος ζωής τους είναι τριάντα χρόνια).

Όσον αφορά τις πολιτικές διαστάσεις του θέματος, τα "βέλη" εκ μέρους των ομιλητών στράφηκαν κατά όλων όσων άσκησαν εξουσία τα τελευταία, αρκετά χρόνια, αμφισβητώντας την ειλικρίνεια ακόμα και όσων εμφανιζονται- οψιμως, κατά κάποιους εκ των ομιλητων- επικριτικοί απέναντι στην ενεργειακή πολιτική της σημερινής κυβέρνησης. Τέλος, χαρακτηριστηκαν, ουσιαστικά, ανούσια κάποια ψηφίσματα φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης που αντιτίθενται, μεν, στη δημιουργία ορισμένων αιολικών πάρκων, χωρίς, όμως να έχουν αποφασιστική αρμοδιότητα στο θέμα (Δήμοι).

Ως γνωστόν, μόνο οι αρμόδιες Περιφερειακές Επιτροπές διατηρούν, ως ένα βαθμό, αποφασιστικό ρόλο στη διαδικασία υλοποίησης ενός έργου που αφορά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Γεγονός είναι, πάντως, πως οι διαμαρτυρόμενοι πολίτες δεν εμφανίζονται πλήρως αρνητικοί απέναντι στη λεγόμενη "πράσινη ανάπτυξη", αλλά στην "εμπορευματοποίηση της φύσης" και την "αλόγιστη καταστροφή του φυσικού κεφαλαίου που έχει απομείνει στη χώρα, προκειμένου ν' αποκομίσουν κέρδη μονοπώλια της αγοράς."