Παπαηλιού: "Ν.Δ.,ίδια συνταγή, ίδιος κίνδυνος που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία"

Ομιλία του Γιώργου Παπαηλιού, Βουλευτή Αρκαδίας, Τομεάρχη Δικαιοσύνης ΣΥ.ΡΙΖ.Α-Προοδευτική Συμμαχία, στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Ν/Σ του Υπουργείου Ανάπτυξης «Απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων του ν. 4442/2016 - Ορισμός αρχών για την εφαρμογή του πλαισίου εποπτείας οικονομικών δραστηριοτήτων και αγοράς προϊόντων του ν. 4512/2018 - Ρυθμίσεις για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων για χειροτεχνικά και βιομηχανικά προϊόντα και λήψη αναγκαίων μέτρων για την εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2023/2411 - Ενίσχυση της αναπτυξιακής δραστηριότητας και των στρατηγικών επενδύσεων - Απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου για το υπαίθριο εμπόριο και λοιπές διατάξεις».

 Το υπό κρίση νομοσχέδιο – 250 και πλέον άρθρων, δεκάδων σελίδων, με ελάχιστη δημόσια διαβούλευση, κατατεθειμένο κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή που συνιστά ένα ακόμη παράδειγμα κακής νομοθέτησης – συζητείται σε μία περίοδο κατά την οποία η πατρίδα μας διέρχεται μία πολλαπλή κρίση με κύριες εκφάνσεις, τους θεσμούς και την οικονομία.

Η ελληνική κοινωνία πιέζεται ασφυκτικά και η κυβέρνηση απαντά με επικοινωνία-επικοινωνιακούς όρους, όχι με πολιτική. Τα ανακοινωθέντα μέτρα «ανακούφισης» είναι ελάχιστα-ανεπαρκέστατα, προσχηματικά και ρηχά, «έρχονται» με καθυστέρηση, για λόγους επικοινωνίας-αποπροσανατολισμού από τη συζήτηση επί της άρσης της ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ προκειμένου να ελεγχθούν περαιτέρω για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και επιτείνουν την ακρίβεια, αφού δεν καταλήγουν στις τιμές στο ¨ράφι¨ αλλά στα ολιγοπώλια που αισχροκερδούν.

Αυτό αποτυπώνεται και στα γεγονότα των τελευταίων ημερών: Στη συζήτηση για την άρση της ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ και στην ταυτόχρονη !!! εξαγγελία από τον πρωθυπουργό των μέτρων (για την ανακούφιση των πολιτών).

Χαρακτηρίζετε το νομοσχέδιο, ως νομοσχέδιο «απλούστευσης», χωρίς να διευκρινίζετε, τι ακριβώς απλουστεύεται
Ένα μεγάλο μέρος του νομοσχεδίου τροποποιεί τον εμβληματικό νόμο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το Ν. 4442/2016, που, εισάγοντας μία πιο σύγχρονη και αποτελεσματική λογική εποπτείας, θωρακίζει το δημόσιο συμφέρον.
Η κυβέρνηση μιλά συνεχώς για «απλούστευση», «ευελιξία» και «επιτάχυνση». Όμως πίσω από αυτές τις λέξεις κρύβεται μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή: λιγότεροι έλεγχοι, χαμηλότερες απαιτήσεις για τις μεγάλες επιχειρήσεις, ευνοϊκότερες συνθήκες για τις στρατηγικές επενδύσεις και μικρότερη προστασία για τους εργαζόμενους, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους μικρούς παραγωγούς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όσον αφορά τις στρατηγικές επενδύσεις το νομοσχέδιο προβλέπει περαιτέρω επιτάχυνση διαδικασιών, μείωση προθεσμιών, συντόμευση αδειοδοτήσεων και διεύρυνση των ειδικών καθεστώτων παρέκκλισης. Όμως δεν μπορεί να υπάρχουν επενδύσεις δύο ταχυτήτων: αυτές, που για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους προχωρούν με fast track διαδικασίες και εκείνες για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που συνεχίζουν «να σκοντάφτουν» σε γραφειοκρατία, αδυναμία πρόσβασης στη χρηματοδότηση και κόστος.

Το ίδιο ισχύει και για τις διατάξεις που αφορούν την εποπτεία της αγοράς προϊόντων. Το νομοσχέδιο ενσωματώνει αρχές του νόμου 4512/2018, αλλά το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Θα υπάρξουν αποτελεσματικότεροι έλεγχοι ή απλώς λιγότεροι έλεγχοι; Και αυτό, διότι σήμερα η αγορά έχει ανάγκη από ουσιαστική προστασία του καταναλωτή, από αυστηρούς κανόνες για την ασφάλεια των προϊόντων, από πραγματική δυνατότητα παρέμβασης, όταν εντοπίζονται φαινόμενα αισχροκέρδειας, παραπλάνησης ή αθέμιτου ανταγωνισμού.

Θετική είναι ασφαλώς η πρόβλεψη για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων για χειροτεχνικά και βιομηχανικά προϊόντα. Είναι σημαντικό, να προστατεύονται παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα, τοπικές τεχνικές, μικρές βιοτεχνίες και επαγγέλματα που συνδέονται με την ταυτότητα κάθε περιοχής. Όμως δεν αρκεί η τυπική συμμόρφωση με τον ευρωπαϊκό κανονισμό. Χρειάζονται μηχανισμοί πιστοποίησης, έλεγχοι και ουσιαστική στήριξη των παραγωγών, ώστε να είναι σε θέση να αξιοποιούν αυτές τις δυνατότητες.

Η χώρα δεν χρειάζεται ένα παραγωγικό υπόδειγμα που να στηρίζεται μόνον στις fast track διαδικασίες και στις εξαιρέσεις για τους «ολίγους». Χρειάζεται ένα υπόδειγμα που να στηρίζει την παραγωγή, τη μεταποίηση, την καινοτομία, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τον πρωτογενή τομέα και την περιφερειακή ανάπτυξη.

Σήμερα το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι, ότι υπάρχουν υπερβολικοί κανόνες. Είναι ότι υπάρχουν μεγάλες ανισότητες. Είναι ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν έχουν πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Είναι ότι το ενεργειακό κόστος στραγγαλίζει την παραγωγή. Είναι ότι οι νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν τη χώρα, αφού δεν μπορούν να βρουν αξιοπρεπή εργασία και προοπτική. Είναι η εγκατάλειψη της υπαίθρου-της περιφέρειας.

Και βέβαια, χρειάζεται ένα κράτος που να προστατεύει την εργασία.

Δεν υπάρχει ανάπτυξη όταν η πραγματικότητα για χιλιάδες εργαζόμενους είναι η αδήλωτη εργασία, οι απλήρωτες υπερωρίες, οι παραβιάσεις του ωραρίου, τα εργατικά ατυχήματα και η ανασφάλεια.

Η Επιθεώρηση Εργασίας-ο ΣΕΠΕ χρειάζεται περισσότερους ελεγκτές, περισσότερα ψηφιακά εργαλεία, ταχύτερες διαδικασίες και αυστηρότερες κυρώσεις. Δεν χρειάζεται λιγότερη παρουσία. Δεν χρειάζεται να λειτουργεί ως παρατηρητής.

Οι επισημάνσεις των ίδιων των Επιθεωρητών Εργασίας είναι αποκαλυπτικές, υπογραμμίζουν ότι η εισαγωγή μοντέλων συμμόρφωσης και προκαθορισμένων διαδικασιών μπορεί να περιορίσει την ανεξαρτησία τους και να οδηγήσει σε τυποποιημένους, λιγότερο ουσιαστικούς ελέγχους. Παράλληλα, η δυνατότητα ανάθεσης ελεγκτικών αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες, εγείρει σοβαρά ερωτήματα αξιοπιστίας και διαφάνειας, αφού η ασφάλεια, η υγεία και η ζωή των εργαζομένων είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να ανατεθεί σε ιδιώτες.

Όλα αυτά δεν είναι απλώς για τεχνικά ή διαδικαστικά ζητήματα.
Είναι ζητήματα που άπτονται της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου.
Ιδιαίτερα κρίσιμες είναι και οι διατάξεις για το υπαίθριο εμπόριο και τις λαϊκές αγορές.

Οι λαϊκές αγορές δεν συνιστούν απλώς χώρο και τρόπο εμπορίου. Είναι ένας θεσμός κοινωνικός και οικονομικός. Είναι ο χώρος όπου ο μικρός παραγωγός διαθέτει απευθείας τα προϊόντα του, όπου ο καταναλωτής βρίσκει πιο προσιτές τιμές.
Μέσω των λαϊκών αγορών, στηρίζεται η τοπική οικονομία και η περιφέρεια.

Βάσει αυτών, είναι αναγκαία και συνακόλουθα σωστή η πρόβλεψη για την άμεση προκήρυξη των κενών θέσεων και η περαιτέρω αύξηση των διαθέσιμων θέσεων στις λαϊκές αγορές. Όμως δεν αρκούν. Χρειάζεται συνολική στρατηγική για να προστατευτεί ο κοινωνικός χαρακτήρας των λαϊκών αγορών, να δοθούν ευκαιρίες σε νέους παραγωγούς και να υπάρξει καλύτερος συντονισμός μέσω των περιφερειών.

Χρειάζεται απλούστευση των διαδικασιών, μείωση της γραφειοκρατίας και ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Αλλά όχι χωρίς κανόνες. Όχι χωρίς προστασία της εργασίας. Όχι χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους. Όχι εις βάρος των μικρών και μεσαίων παραγωγών.
Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι υπόθεση των «ολίγων». Πρέπει να είναι δίκαιη, κοινωνικά ισορροπημένη και να αφορά τους «πολλούς».
Η ΝΔ επιμένει στη συνέχιση ενός οικονομικού υποδείγματος που εν τέλει οδήγησε στη χρεοκοπία του 2010 και υπάρχει φόβος αυτό να επαναληφθεί.