"Στον θάνατο ατρόμητοι, με βλέμμα καθαρό, αυτά τα ντοκουμέντα ανήκουν στον λαό!"

Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
Και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια...

Πρωτομαγιά 1944. Κάτω απ τα τριμμένα πουκάμισα καίει τις φλέβες τους το αίμα. Κόκκινο. Όπως τα ηλιοβασιλέματα που δεν θα ξαναδούν, όπως ετούτη η τελευταία τους αυγή, όπως εκείνο το Όνειρό τους για τη Λευτεριά της πατρίδας και του ανθρώπου…

Θανάτω θάνατον πατήσαντες

82 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες με τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, στη συντριπτική πλειοψηφία τους μελών και στελεχών του ΚΚΕ, λίγο πριν την εκτέλεσή τους από τους ναζί κατακτητές, την Πρωτομαγιά του 1944, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, άνοιξαν ρωγμή στο χρόνο. Πεινασμένοι, άρρωστοι, βασανισμένοι, μελλοθάνατοι, αλλά όχι ηττημένοι. Με το κεφάλι ψηλά, με το βλέμμα ήρεμο, καθαρό. Άνθρωποι απλοί, δικοί μας, που ο αγώνας τους για ζωή και δικαιοσύνη μετέτρεψε το φόβο σε αξιοπρέπεια, ακόμα και μπροστά στο βέβαιο θάνατο. Διακόσιοι ήρωες.

Στον θάνατο ατρόμητοι, με βλέμμα καθαρό, αυτά τα ντοκουμέντα ανήκουν στον λαό!

Οι φωτογραφίες αυτές είναι κομμάτι της ιστορίας του λαού, ένα συγκλονιστικό τεκμήριο των ηρωικών αγώνων και θυσιών του και γι’ αυτό πρέπει άμεσα να αποδοθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στο Δήμο Χαϊδαρίου και στο κόμμα των εκτελεσμένων, το ΚΚΕ, αιμοδότη της ΕΑΜικής αντίστασης, νου, καρδιά και οργανωτή της πάλης για να βρουν δικαίωση οι θυσίες του λαού μας. Γιατί η ηρωική ιστορία του λαού μας δεν είναι υποσημείωση στα βιβλία, είναι μια ζωντανή παρακαταθήκη αγώνων που συνεχίζεται!
Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον/καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει/Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν/και χάνονται βαθιά στα περασμένα/Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν/ μα όχι και το μίσος του για μένα.

200 κομμουνιστές για 4 γερμανούς κατακτητές. Έτσι μέτρησαν οι ναζί τις ζωές των ανθρώπων. Αλλά η ζωή έχει άλλο ζύγι. Ο ναζισμός και ο φασισμός έχουν καταδικαστεί οριστικά στη συνείδηση των λαών ως εγκληματικές ιδεολογίες. Όσο και αν λυσσούν σήμερα οι κοντυλοφόροι των εκμεταλλευτών να εξισώσουν τα θύματα με τους θύτες, ο λαός μας ξέρει ότι οι φασίστες είναι τα θρασύδειλα μαντρόσκυλα του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Τους είδαμε τότε να χτυπούν το λαό μας και να πλουτίζουν, αγκαλιά με τον κατακτητή. Καταδότες, μαυραγορίτες, φονιάδες, βασανιστές, βιαστές, ληστές. Τους βλέπουμε σήμερα, να κρύβουν την ιδεολογία τους και να πέφτουν στα γόνατα κάθε φορά που αποκαλύπτονται οι πράξεις τους. Τους είδαμε και αυτές τις μέρες, να μην αντέχουν τη συγκίνηση και το θαυμασμό του λαού μας μπροστά στην αξιοπρέπεια και το μεγαλείο των ηρώων μας, να σέρνονται στο σκοτάδι για να βεβηλώσουν το μνημείο τους. Επειδή ξέρουν ότι αν υπάρξουν φωτογραφίες των ιδεολογικών τους προγόνων εκείνης της Πρωτομαγιάς του ’44, θα μαρτυρούν μόνο μίσος, φόβο και θάνατο.

Κι είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κι έξω.
Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα...

Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε, βαδίζοντας στα χνάρια των αγώνων του λαού μας και των ηρώων του. Πιάνουμε το νήμα και κρατάμε ψηλά την κόκκινη σημαία. Στην υψωμένη γροθιά των συντρόφων μας βλέπουμε τη δύναμη του καθημερινού ανθρώπου, στο καθαρό βλέμμα και στο χαμόγελό τους μπροστά στο θάνατο αντανακλάται η γνώση ότι η πάλη των λαών θα σπρώξει προς τα εμπρός τον τροχό της Ιστορίας.

Εμείς, μερτικό δε ζητήσαμε. Μόνον θυμηθείτε το: αν η ελευθερία δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα.

Οι 200 της Καισαριανής δε μας ζητούν να τους τιμήσουμε, μας ζητούν να συνεχίσουμε καθημερινά να συγκρουόμαστε με το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, να βαδίσουμε στον δρόμο της ανατροπής μέχρι την τελική νίκη, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό!