"Τιμούμε το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και την επιστροφή του ανδριάντα του στην Τρίπολη"

Εκεί που ο λαός πήρε την Ιστορία στα χέρια του!

Βρεθήκαμε με βαθιά συγκίνηση σε αυτόν τον ιστορικό, κακοτράχαλο τόπο, ψηλά στα βουνά της Αρκαδίας.

Εκεί όπου τον Μάιο του 1821, δεν συγκρούστηκαν απλώς δυο στρατοί, αλλά ο απλός, καταπιεσμένος λαός του Μοριά με την πανίσχυρη εξουσία της οθωμανικής φεουδαρχίας.

Εδώ, ο στρατηγικός νους του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη –του ηγέτη που εμπιστεύτηκε και στηρίχθηκε στη δύναμη των πολλών, συχνά κόντρα στους δισταγμούς και τα συμβιβαστικά συμφέροντα ορισμένων εκ των προεστών– επέλεξε το ιδανικό σημείο για να οργανωθεί η άμυνα των εξεγερμένων.

Στεκόμαστε με δέος ανάμεσα στις ιστορικές ξερολιθιές, στα θρυλικά ταμπούρια που έχτισαν με τα ίδια τους τα χέρια οι φτωχοί αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι τεχνίτες της περιοχής.

Αγναντεύοντας την απέραντη θέα, αναλογιζόμαστε το μεγαλείο αυτών των ανθρώπων που δεν είχαν τίποτα άλλο να χάσουν, παρά μόνο τις αλυσίδες ενός διπλού ζυγού: του εθνικού και του ταξικού.

Σε αυτά ακριβώς τα βράχια, το Ελληνικό στράτευμα αψήφησε τον θάνατο και τσάκισε τον υπεράριθμο τακτικό στρατό του δυνάστη με ομοψυχία και πρωτοφανή αυταπάρνηση.

Η νίκη στο Βαλτέτσι ήταν η ξεκάθαρη νίκη των «από τα κάτω».
Ήταν ο θρίαμβος που απέδειξε περίτρανα ότι όταν ο λαός οργανώνεται και παλεύει μαζικά, μπορεί να ανατρέψει ακόμη και την πιο σκοτεινή εξουσία, ανοίγοντας τον δρόμο για την Άλωση της Τριπολιτσάς και το όραμα μιας δίκαιης, ελεύθερης κοινωνίας.

Ήρθαμε σήμερα εδώ για να αποτίσουμε φόρο τιμής στους πραγματικούς πρωταγωνιστές της Επανάστασης.

Τιμούμε τους ανώνυμους και επώνυμους Έλληνες Αγωνιστές της Μάχης του Βαλτετσίου, που έδωσαν το αίμα τους για την απελευθέρωση της πατρίδας από την εκμετάλλευση και τον δυναστικό ζυγό.

Η θυσία τους παραμένει ζωντανό παράδειγμα για τους σημερινούς κοινωνικούς αγώνες απέναντι σε κάθε μορφή αδικίας, φτώχειας και ανισότητας.

Γιατί η ιστορία γράφεται από τους λαούς που αντιστέκονται.

Μανώλης Μάκαρης
Γεώργιος Φαράντος
Πρώτα η Πελοπόννησος