Τρίπολη: Εκδήλωση τιμής για την Κλειώ Δεληβοριά στο νεκροταφείο στον Άγιο Θανάση
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Μάρτη με πρωτοβουλία της Τομεακής Επιτροπής Αρκαδίας του ΚΚΕ.
Την Κυριακή 8 Μάρτη, η Τομεακή Επιτροπή Αρκαδίας του ΚΚΕ, πραγματοποίησε εκδήλωση τιμής και μνήμης για την Κλειώ Δεληβοριά. Η εκδήλωση έγινε στο χώρο του νεκροταφείου στον Άγιο Θανάση που βρίσκεται το μνήμα της και στο χώρο του μνημείου εκτελεσθέντων με αποφάσεις του εκτάκτου στρατοδικείου Τρίπολης.
Με αυτή τη λιτή εκδήλωση, την 8η Μάρτη, παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, τιμάμε τις γυναίκες ηρωίδες, στελέχη του Κόμματος, του ΕΑΜ – ΕΛΛΑΣ και του ΔΣΕ στην Αρκαδία. Τιμάμε την Κλειώ Δεληβοριά, μια τέτοια ηρωίδα, στέλεχος του ΚΚΕ στην Αρκαδία, που δεν έχει αναδειχθεί. Δολοφονήθηκε από γνωστό ταγματασφαλίτη της περιοχής, στις 24 Φλεβάρη 1946, την περίοδο της «Λευκής Τρομοκρατίας», θάφτηκε στο Νεκροταφείο Τρίπολης (πίσω από το σημερινό μνημείο εκτελεσθέντων του Αγίου Θανάση) και το μνήμα της βεβηλώθηκε από φασίστες, παραμένοντας έτσι μέχρι σήμερα, για να θυμίζει τη θηριωδία των φασιστοειδών.
Η Κλειώ Δεληβοριά, του Παναγιώτη και της Ελένης, γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1911. Κατάγονταν από γνωστή οικογένεια των Λαγκαδίων και τελείωσε την Εμπορική Σχολή στην Τρίπολη. Κατά τον Ιταλοελληνικό πόλεμο ήταν εθελόντρια νοσοκόμα στο νοσοκομείο του Μεσολογγίου. Από την αρχή σχεδόν της κατοχής οργανώθηκε στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ. Στις 25 Μαρτίου 1942 αψηφώντας τα ιταλικά άρματα μάχης, η Κλειώ Δεληβοριά εστεφάνωσε μαζί με το Μίκη Θεοδωράκη, τον ανδριάντα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Τρίπολη. Συνέβαλε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και με το λόγο και με το όπλο στο χέρι. Αναδείχθηκε σε υπεύθυνη της Εθνικής Αλληλεγγύης του Ν. Αρκαδίας. Ανέβηκε σε δύσβατους βράχους, μάτωσε τα πόδια της, έμαθε να κρατάει καλά το ντουφέκι και να πολεμάει δίπλα στους άντρες.
Όλη την περίοδο μετά την απελευθέρωση του 1944 μέχρι και το 1946 οργανώνεται ένα πογκρόμ διώξεων, συκοφαντήσεων, καταστολής, νομοθετικών και άλλων ενεργειών με στόχο τη θωράκιση της αστικής εξουσίας και την πλήρη αλλαγή του συσχετισμού, που ακόμα δεν είχε ανατραπεί ριζικά σε βάρος του λαϊκού κινήματος. Ήταν η περίοδος της «Λευκής» τρομοκρατίας. Μετά την απαράδεκτη συμφωνία της Βάρκιζας η Κλειώ Δεληβοριά μπήκε στο στόχαστρο των παρακρατικών και δωσίλογων της κατοχής.
Όπως περιγράφει ο Γιάννης Λέφας στο δίτομο έργο «Ο ΔΣΕ στην Πελοπόννησο»: «…στις νυχτερινές επιδρομές που έκαναν στο σπίτι της κατέστρεψαν με μανία τα προγονικά της ιερά κειμήλια, πιθανόν και το προσωπικό της ημερολόγιο που είχε αρχίσει να γράφει από το Νοσοκομείο του Μεσολογγίου. Σε μια άλλη νυχτερινή επιδρομή συνελήφθει, κακοποιήθηκε και κλείστηκε για ένα εξάμηνο στις φυλακές της Τρίπολης».
Τελικά δολοφονήθηκε από γνωστό φασίστα της πόλης στις 24 Φεβρουαρίου του 1946, 80 χρόνια πριν. Περιγράφει ο Γιάννης Λέφας: «Την κηδεία της Κλειώς Δεληβοριά ακολούθησε γύρω στις 5.000 λαός, που γονατιστός έψαλλε το, Επέσατε θύματα εσείς αδερφοί…».
Στις τότε συνθήκες της Ελλάδας, αλλά και ευρύτερα στον καπιταλιστικό κόσμο, όπου κυριαρχούσε η αντιδραστική αντίληψη για την κατωτερότητα του γυναικείου φύλλου και όπου η ανισοτιμία της γυναίκας ήταν θεσμικά κατοχυρωμένη (δεν είχε ακόμα ούτε δικαίωμα ψήφου), ο ΔΣΕ εξύψωσε την εργάτρια και την κοπέλα του χωριού σε πρωταγωνίστρια των πολιτικών εξελίξεων, που άνοιγε το δρόμο για μια καλύτερη ζωή.
Η συμμετοχή των γυναικών στη δράση του ΔΣΕ, ήταν σημαντική, και υπολογίζεται ότι αποτελούσαν περίπου το 25% της συνολικής του δύναμης. Μία ακόμα από αυτές τις γυναίκες, πέρα από την Κλειώ Δεληβοριά, ήταν και η Αθηνά Μπενέκου, μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ, που εκτελέστηκε με απόφαση του Έκτακτου Στρατοδικείου Τρίπολης στις 8/12/1947.
Στο ΔΣΕ, αξιωματικοί και υπαξιωματικοί αναδείχθηκαν 688 γυναίκες, 55 πήραν μετάλλιο ανδρείας, εκατοντάδες διακρίθηκαν για τις στρατιωτικές τους ικανότητες, τη μαχητικότητα και την προσφορά τους από όποιο πόστο κι αν χρειάστηκε. Δίπλα στην Αθηνά, στα χαρακώματα του αγώνα στάθηκαν σαν αξιωματικοί πεζικού στην Πελοπόννησο οι: Αργυρώ Σταυροπούλου, Ασπασία Δασκαλοπούλου, Σταθούλα Κατσηδήμα, Γεωργία Πράπα, Πηνελόπη Λεβεντάκη, Χρυσούλα Κουτίβα, Μαρία Κοττή, Σοφία Μαλέση, Πιπίτσα Παπαμιχαήλ. Δεκάδες είναι οι γυναίκες που σκοτώθηκαν στις μάχες και στα εκτελεστικά αποσπάσματα.
Φέτος το ΚΚΕ τιμά τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ. Ογδόντα χρόνια μετά, το αστικό πολιτικό σύστημα επιχειρεί να αναμορφωθεί. Προσπαθεί να εμποδίσει τη ριζοσπαστικοποίηση του λαού, να εκτονώσει τη λαϊκή αγανάκτηση από την επίθεση στις ανάγκες και τις κατακτήσεις του.
Σέρνουν τον λαό μας πιο βαθιά στην άβυσσο των πολέμων για τα κέρδη της αστικής τάξης και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Η στρατιωτική επίθεση του κράτους του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Ιράν είναι πράξη εγκληματική. Φέρνει πιο κοντά έναν γενικευμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή. Πίσω από τα προσχήματα των ιμπεριαλιστών κρύβονται τα πραγματικά τους σχέδια για τον έλεγχο ενεργειακών πόρων, δρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές στο παρελθόν.
Το ΚΚΕ, έμπειρο και διδαγμένο από την υπερεκατοντάχρονη διαδρομή του, αντλεί έμπνευση και πρότυπα από το μεγαλείο του αγώνα του ΔΣΕ. Είμαστε βαθιά πεισμένοι ότι οι ταξικοί αγώνες θα κινήσουν και πάλι την ιστορία προς τα εμπρός, ότι οι εργατικές – λαϊκές δυνάμεις θα ανατρέψουν την καπιταλιστική εξουσία, ότι ο αιώνας που διατρέχουμε θα σημαδευτεί από νέες επιτυχημένες σοσιαλιστικές επαναστάσεις. Το ΚΚΕ φιλοδοξεί και μπορεί να γίνει ο φάρος της νέας νικηφόρας ταξικής αναμέτρησης για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό, που είναι αναγκαίος, επίκαιρος και ρεαλιστικός.