Στηλες - Ει εσεις οι απ' εξω

Ο θάνατος του καλλιτέχνη*

Μαζί με τον Δημήτρη Ταλαγάνη, "έφυγε" κι ένα σημαντικό μέρος του σύγχρονου, αρκαδικού πολιτιστικού γίγνεσθαι

Μπορεί να βρισκόμαστε σε μια περίοδο που τα θύματα της πανδημίας έχουν, δυστυχώς, γίνει "στατιστικό μέγεθος" και οι πολίτες έχουν, εν πολλοίς, κλειστεί στο "καβούκι" τους, από φόβο, ανασφάλεια ή και λόγω ενστικτώδους αντίδρασης απέναντι σε μια πρωτόγνωρη, για τη σύγχρονη Δύση, απειλή, αλλά η είδηση του θανάτου του Δημήτρη Ταλαγάνη αξίζει ιδιαίτερης μνείας.

Κι αυτό όχι γιατί, αντικειμενικά, ο εκλιπών υπήρξε χαρακτηριστικός- ίσως, ο πιο χαρακτηριστικός- εκπρόσωπος της εξωστρεφούς και πολυπολιτισμικής, όσον αφορά τη διαμόρφωση αλλά και την δράση, "εικόνας" του Αρκά δημιουργού για πάνω από 50 χρόνια, αλλά, κυρίως, γιατί ο Δημήτρης Ταλαγάνης "ενσάρκωσε" την ίδια την πολιτισμική εξέλιξη της Ελληνικής και, αναπόφευκτα, της Αρκαδικής κοινωνικοπολιτικής δραστηριότητας. 

Εξελισσόμενος μέσα σ' ένα περιβάλλον που "πάσχιζε" να βρει το νήμα της σύνδεσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης, κατάφερε, ειδικά κατά τις δυο τελευταίες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, να δημιουργήσει ένα καλλιτεχνικό "υβρίδιο" που, ακόμα και μέσω της "υπερβολής", καθιστούσε προφανή τη σχέση μεταξύ της ελληνιστικής, παγανιστικής παράδοσης με την αντίστοιχη ελληνοχριστιανική, μυστικιστική εμπειρία.

Όντας, δε, εκπρόσωπος μιας εποχής όπου οι καλλιτέχνες ήταν, κατ' εξοχήν, πολιτικοποιημένοι, δεν δίστασε να θέσει, αρκετές φορές, τον εαυτό του υπό την κρίση- κι, ενίοτε, την αυστηρή κριτική- των συμπατριωτών του, ακολουθώντας πιστά ένα "όραμα" που, σίγουρα, πίστευε ακράδαντα πως είναι, εξ ορισμού, άξιο της Αρκαδικής κι Ελληνικής παράδοσης.

Στην πορεία του αυτή, όπως σχεδόν όλοι οι Έλληνες και όχι μόνο δημιουργοί, δεν είχε μόνο "εύστοχες" επιλογές, αλίμονο όμως σ' αυτόν που θα ισχυριστεί πως το συνολικό "αποτύπωμά" του δεν ήταν, συντριπτικώς, θετικό για την Τρίπολη και την Αρκαδία, κυρίως. Άλλωστε, κριτική δεν ασκείται μόνο σε όσους είναι παντελώς "αδιάφοροι" ή.. "καθησυχαστικοί" ως δημιουργοί..

Σε τελική ανάλυση, η περιοχή μας δεν είχε ούτε κι έχει την "πολυτέλεια" να "γεννάει", συχνά, δημιουργούς όπως ο εκλιπών. Το αντίθετο, θα λέγαμε.

 

*Τίτλος κεφαλαίου από το μυθιστόρημα του Τσέχου συγγραφέα, Μίλαν Κούντερα, "Η ζωή είναι αλλού".

Σχόλια

Το Arcadia938.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης υβριστικών, συκοφαντικών, ρατσιστικών σχολίων και διαφημίσεων, καθώς αντιβαίνουν στις διατάξεις την κείμενης νομοθεσίας. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά προσωπικές απόψεις αναγνωστών.